مطلب چهارم در بيان جهاد [ 1 ] با كفّار كردن و در آن هفت فصل است : فصل اوّل ثواب جهاد بدان‌كه جهاد از اعظم اركان اسلام است و در آيات قرآنى مبالغهء بسيار در فضيلت جهاد و ترغيب برآن و سرزنش آن كسانىكه بىمانعى جهاد نكنند واقع شده ، و احاديث در فضيلت جهاد و مرابطه - يعنى نگاه داشتن سرحدهاى مسلمانان - بىشمار است . از آن جمله : از حضرت رسالت پناه محمّدى صلى الله عليه و آله و سلم منقول است كه فرمود : « وَالَّذىْ نَفْسىْ بِيَدِه لَغُدْوةٌ فىْ سَبيْلِ اللَّهِ وَرَوْحَةٌ خَيْرٌ مِنَ الدُّنْيا وَما فيْها » قسم به آن كسىكه نفس من به يد قدرت او است كه هررفتنى به جنگ در راه خداى تعالى و هرآمدنى بهتر است از دنيا و آنچه در او است « 1 » . نيز از آن حضرت منقول است كه : « الْخَيْرُ كُلُّه فِى السَّيْفِ وَتَحْتَ ظِلِّ السَّيْفِ وَ لا يُقيْم‌ُالنّاسَ الّا السَيفُ وَ السُّيُوْفُ مَقاليْدُ الْجنةِ وَ النَّارِ » تمام خير در شمشير است و در زير سايهء شمشير ، ومردمان راست‌نمىشوند مگربه‌شمشير ، و شمشير كليد بهشت‌ودوزخ است « 2 » .

--> [ 1 ] چون جهاد در زمان ما واقع نمىشود و اختصاص دارد به زمان امام عليه السلام لهذا متعرّض حكم آن نشدم . ( تويسركانى ) ( 1 ) كنزالعمّال 4 : 318 . عوالىاللآلى 3 : 182 . ( 2 ) كافى 5 : 2 ، حديث 1 . وسائل 15 : 9 ، حديث 1 .